- 4 Sierpień 2021    |    Imieniny: Dominika, Jan, Protazy

Wieści z Życia Koła

Ocena użytkowników:  / 0
SłabyŚwietny 

[2021.03.19] Pożegnanie Kol. Mariana Zająca


         

OSTATNIE   P O Ż E G N A N I E
Pan   pułkownik w st. spocz.   Marian   Z  A  J  Ą  C     

                                 
ZMARŁ : DNIA  15 .03 . 2021 rok  w   Kołobrzegu


SZANOWNA  R O D Z I N O  !
SZANOWNI  ZNAJOMI  I  PRZYJACIELE  !
   POGRĄŻENI  W  WIELKIM  BÓLU  I  SMUTKU ,  DZISIAJ  ŻEGNAMY  NA  ZAWSZE ,  NIEODŻAŁOWANEGO , KOCHANEGO  MĘŻA , OJCA ,  DZIADKA ,  BLISKIEGO  NAM  WSZYSTKIM   WSPANIAŁEGO  CZŁOWIEKA ,  KOLEGĘ  I  PRZYJACIELA .

 


     Marian  Z A J Ą C  urodził  się  10 kwietnia 1928 roku  w  Krynicy  Zdroju w powiecie  Nowy  Sącz,  w  rodzinie  trzydzietnej ,  z  ojca  Józefa – pracownika  administracji hotelowej  i  matki  Tekli - szwaczki bielizny damskiej.   
Od  jedenastego  roku  życia ,  dane  Mu  było, doświadczać  okrucieństw  rozpętanej  w  1939 roku ,  najokrutniejszej ,  ludobójczej , II  wojny  światowej.
Ojciec w 1939 roku wstąpił w  szeregi wojska  polskiego ,   po  rozgromieniu  którego , przez najeźdźców ,  dostał  się  do  niewoli  radzieckiej .
Szkołę  podstawową rozpoczętą  w  1935 roku  ukończył w  1943 roku.
Dzięki sąsiadowi – burmistrzowi  rozpoczął  pracę  w  Zarządzie  Zdrojowym  w  Krynicy - jako  uczeń elektromonter.  Działania  wojenne  na  Froncie  wschodnim  przerwały  tą , niby  normalną  egzystencję .   Cała  załoga  zakładu pracy Mariana  została  wywieziona  do  przymusowej  pracy  przy  kopaniu  okopów  w  miejscowości  Banica .  Mordercza  praca  fizyczna  o  głodzie,  zmusiła  Go  do  ucieczki  i  ukrywania  się przed  konsekwencjami tego czynu.   W  październiku 1944 roku ,  ponownie  został  wywieziony  do budowy  okopów w Leluchowie ,  a  następnie w Ruskiej  Woli i  Dubne Obrucne  na  Słowacji.  Ciężka  praca  o  głodzie,  ponownie  zadecydowały o  Jego ucieczce  wraz  16  kolegami  w  góry ,  gdzie  o  jeszcze  większym  głodzie  ,  bez  dachu  nad  głową  ukrywali  się  do  końca  wojny  na   terenie  w  okolicach  Bardiowa ,  na  Słowacji .  W  tym  czasie  oprócz  głodu , nękały  Go  choroby ,  w  tym  ciężko  przebyty  tyfus . Do  domu  już  w  wyzwolonej  Polsce wrócił  w  miesiącu  marcu  1945 roku.
Od  miesiąca  września 1945 do maja 1949 roku  kontynuował  naukę  w  państwowym   Gimnazjum  i  Liceum  zdobywając  świadectwo  dojrzałości  o  profilu  matematyczno – fizycznym .   W  międzyczasie   ukończył  prywatny  kurs  kreśleń  technicznych ,  który  mocno  zaważył  o  specjalizacji  póżniejszej  zawodowej  służby  wojskowej
Po  uzyskaniu  świadectwa  dojrzałości w  1949 roku ,  rozpoczęła się  dla  Mariana  przygoda  z  wojskowym  mundurem .
 Wcześniej , jednocześnie  złożył  dwa podania :
 -     Na upragniony kierunek studiów  -  architektury ,  w  Akademii Górniczo-Hutniczej w  Krakowie  ,  do  której  został  przyjęty , po pomyślnie zdanym  egzaminie  wstępnym   oraz
  -    Prośbę  o  odroczenie  służby  wojskowej ,  na  czas  studiów ,  która  zakończyła  się  tym, iż  w  pierwszej kolejności  musiał  odbyć  skróconą – roczną - służbę podchorążych rezerwy  w  Szkolnej  Baterii  Oficerów  Rezerwy  Artylerii ( „ SBORA - 16 ‘’ ,  przy 12 Łużyckiej Brygadzie Artylerii Ciężkiej  w  Gnieżnie ).    
 Roczną , szkołę  podchorążych  ukończył z 5 lokatą , uzyskując 10.08.1950 r. pierwszy stopień oficerski  - chorążego  i  15.08.1950 roku ,został zdemobilizowany i przeniesiony  do  rezerwy .

We wrześniu  1950 r. podjał  zaoczne  studia geodezyjne  na  AGH w Krakowie ,  które  w  miesiącu  kwietniu 1951 roku zostały  znowu  przerwane ,  przymusowym  wcieleniem  do służby  wojskowej  w  8 Drezdeńskiej Dywizji  Zmechanizowanej w  Koszalinie .

Za  dobrą  lokatę ukończenia szkoły  podchorążych , otrzymał prawo wyboru  garnizonu . Wybrał   Kołobrzeg ,  by  zobaczyć  morze ,  którego jeszcze  nigdy  nie  widział .

Przebieg służby  przedstawiał  się  następująco  :

-  Służbę  w  Kołobrzegu  rozpoczął  od  objęcia  stanowiska  dowódcy  plutonu  dowodzenia  1 dywizjonu , 15 pułku moździerzy , które pełnił   od kwietnia  do listopada 1951 roku .
-  Grudzień 1951 – grudzień 1952  -  dowódca  baterii dowodzenia 15 pułku moździerzy .
                                   -  12. 10.1952  awansuje   do  stopnia  podporucznika .


-  Styczeń  1953  -  wrzesień  1955 -  oficer  zwiadu  15  pułku moździerzy .

                                   -  12. 10. 1954  awansuje  do stopnia  porucznika .
                                                                      
-  Wrzesień 1955  -  kwiecień 1958 -  starszy pom. Szefa  Szt. Art. 8 DDZ            d/s  rozpoznania i
geodezji  w  Koszalinie     .
                                    -  12. 10. 1957  awansuje   do  stopnia  kapitana .
- 1 kwietnia zawiera związek małżeński z  Lucyną  Węgorek, trwający
      do  tej  pory , z którą  posiadał  troje  dzieci :  syna  i  dwie  córki.

-   Kwiecień  1958 -grudzień  1958 - dowódca  baterii 120 mm  moździerzy        
      w 32 pz w Kołobrzegu.
-   Grudzień  1958  -  1961    -  dowódca  baterii dowodzenia  34 pa  Kołobrzeg .
-    Październik  1961  -  wrzesień  1962   roczny  kurs w  WSArt. Toruń ,  w      

-  12. 10 . 1962    awansuje    do  stopnia  majora .

-   12.10.1962  -   sierpień  1972   - Szef  Rozpoznania  4 p czołgów 8 DDZ .  -   

  -  Wrzesień  1972  -  grudzień  1976   -  Z-ca D-cy   4  pułku  art.  ds.  liniowych

-  12 . 10 . 1974   awansuje   do stopnia  podpułkownika .

-   Październik  1976  -  sierpień  1979    -  pomocnik  d-cy  Centrum  Szkolenia   
    wojsk Lądowych  ds.  poligonowych   w  Drawsku .
-    Sierpień 1979 - grudzień 1980 - Starszy Oficer Sztabu CS W L  w Drawsku.


-   Grudzień  1980    -   zwolniony  w  stan  spoczynku .

Kolega  Marian  bardzo  samokrytycznie  określił przebieg  swojej  służby  wojskowej.
Z  tytułu  pełnienia  obowiązków  służbowych  Z-cy  ds.  liniowych  4  pułku  artylerii ,  przyszło  mu  pełnić  obowiązki  dowódcy  75  Samodzielnego  Armijnego  Dywizjonu  120 mm haubic ,  który  w  marcu  1976 r.  rozwinął mobilizacyjnie i  jako  jednostka  wojskowa  wzięła  udziaŁ w  dużych manewrach   ze  strzelaniem bojowym  na  poligonie  w  Drawsku ,  które to  zadanie  Dywizjon  wykonał na  ocenę  dobry z plusem

Podczas całej  służby  wojskowej  – którą   traktował  jako  akt  przymusu , gdyż  jak  wcześniej zaznaczyłem ,  jego  upragnionym  kierunkiem  studiów  była architektura, której nie osiągnął właśnie przez wojsko główną  uwagę poświęcał  na  :

a/  utrzymaniu  i  zapewnieniu  bytu  rodzinie  

 b/  większość  czasu  poświęcał  swojej  pasji  życiowej  -  Łowiectwu .

Tu  w kołach : WKŁ nr 213 „ LIS ‘’  i  WKŁ  „ RYBITWA ‘’ ,  w  czasie  52 lat, członkostwa w P Z Ł, przez 27 lat  pełnił obowiązki  łowczego  bądź  prezesa  w obu  Kołach.
Dodatkowo  pełnił  obowiązki  w  powiatowej  i  wojewódzkiej  radzie  łowieckiej jako  rzeczoznawca  zwierzyny  płowej  i  strzelectwa  myśliwskiego .
Za  działalność  na  niwie  łowieckiej  był  odznaczany  wszystkimi istniejącymi  w  tym  czasie 
odznaczeniami  Polskiego  Związku  Łowieckiego .
            

c/  W  wojsku  propagował  nowatorstwo  i  racjonalizację . Osobiście  skonstruował szereg urządzeń do szkolenia  i  kierowania  ogniem  artyleryjskim.


d/  Dużo  czasu  poświęcał  pogłębianiu  własnej  wiedzy  wojskowej ,  którą  starał się  przekazać  podwładnym i  dzięki  temu  miał  ciąg  sukcesów  i  osiągnięć  w służbie  którą  traktował  jako  źródło  utrzymania. Duży  sukces  odnosił  w  organizacji  i  działaniu  tzw.  wiedzy  wojskowej .


e/  Wielokrotnie  brał  udział  w  konkursach  „ Mistrza  Ognia  Artyleryjskiego ‘’  
                 zdobywając  czołowe  miejsca i  tytuły   „Mistrza’’  w  grupie  oficerów  Zastępców ds. Liniowych  w  1976 r. – uzyskał  nagrodę  Szefa  Artylerii  WP .
f/  Kochał  sport .  W  młodości  był  hokeistą  1  ligowym  w  KTH  Krynica .  W
                  wojsku  zaś  udzielał  się   w  2-ch gałęziach  strzelectwa :
                   -  strzelanie  z  pistoletu  PW-1 ,
                   -  strzelanie  do  rzutków  ( pięciobój )
g/  Bardzo  chętnie  udzielał  się  w  pracach  społecznych  i  akcjach  na rzecz
                   ludności  i  stąd  odznaczenia  za  zasługi  dla  miasta ,  powiatu i  województwa .


Od  chwili  przejścia  na  emeryturę ,  aktywnie  działał  na  niwie  społecznej  w  środowisku  wojskowym  garnizonu  oraz  społeczności  cywilnej  miasta  i  regionu  kołobrzeskiego .Szczególnie  aktywnie  działał  w  zarządach   :
-  Związku  Żołnierzy  WP   Koło  Nr 11 w Kołobrzegu, pełniąc funkcję       
            Viceprezesa   Koła w  latach  1982  -  1986 .   
-  w Związku  Inwalidów  Wojennych  Oddziału  w  Kołobrzegu ,  pełniąc
 *  funkcję  Przewodniczącego  Komisji  Rewizyjnej  w  latach  2002 – 2014,
 *  funkcję  Skarbnika  Oddziału  w  latach  2014  do  śmierci .


Kolega  Mariam  ZAJĄC  -  jak  mało  kto  zasłużył  się  dla  historii  Kołobrzegu,  jego  mieszkańców oraz  naszego  środowiska  wojskowego  i  kombatanckiego .

            Za  swoją  służbę , wzorową  pracę  i  działalność  społeczną ,  został  odznaczony  orderami   :
                                                                                                                
          -  KRZYŻEM  KAWALERSKIM  ORDERU  ODRODZENIA  POLSKI ,
          -  SREBRNYM  KRZYŻEM  ZASLUGI ,
          -  MEDALEM ZA DŁUGOLETNIE POŻYCIE MAŁŻEŃSKIE ,
          -  ZŁOTYM  MEDALEM  SIŁY ZBROJNE W  SŁUŻBIE  OJCZYZNY ,
          -  SREBRNYM  MEDALEM  ZA ZASŁUGI DLA OBRONNOSCI KRAJU ,
          -  MEDALEM  PRO – PATRIA ,
          -  ZŁOTĄ ODZNAKĄ  HONOROWĄ  GRYFA  ZACHODNIOPOMORSKIEGO ,
          -  ODZNAKĄ  HONOROWĄ   ZA ZASLUGI DLA WOJEW. KOSZALIŃSKIEGO ,
          -  ZŁOTYM  MEDALEM  ZA ZASŁ. DLA  ŁOWIECTWA ,
          -  KOŁOBRZESKIM   KRZYŻEM   KOMBATANCKIM ,
          -  ODZNAKĄ  ZA ZASŁUGI DLA ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY ,
          -  KRZYŻEM   100 LAT  ZIW  RP ,
          -  MEDALEM   W  UZNANIU  ZASŁUG DLA KOŁOBRZEGU ,
          -  MEDALEM   30 LECIA PL ,
          -  ZŁOTĄ  ODZNAKĄ  HONOROWĄ ZIW RP ,


W kwietniu 1990 roku awansowany do stopnia pułkownika

      W  imieniu  wszystkich  członków  zrzeszonych  w  Oddziale  Kołobrzeskim  Związku  Inwalidów  Wojennych RP , w  Związku  Żołnierzy WP,  Koła  Nr  11   , Członków Wojskowego  Koła  Łowieckiego „ RYBITWA ‘’ w Kołobrzegu
pragnę przekazać  Szanownej  Żonie  i  całej  Rodzinie  zmarłego -  wyrazy  naszego  bólu , żalu  i  współczucia .
PUŁKOWNIKU  MARIANIE  -  C Z E Ś Ć   T W O J E J  P A M I Ę C I  SPOCZYWAJ  W  POKOJU.


Prezes  Zarządu  Oddziału
Związku  Inwalidów  Wojennych RP
w  Kołobrzegu

 
Dokument  opracował  Jan  Przybyś – prezes  Oddziału  ZIW RP ,  na podstawie  życiorysu , własnoręcznie  napisanego  przez  Mariana  ZAJĄC.

Kołobrzeg  dnia  19 marca 2021 r.

opracowanie i foto: Andrzej Szymanek          
  

                             

 



 

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Dodaj komentarz



!!!!! ZABEZPIECZENIE PRZED SPAMEM I ROBOTAMI INTERNETOWYMI !!!!!Joomla CAPTCHA

Gościmy na stronie ...

Odwiedza nas 22 gości oraz 0 użytkowników.

Znajdź na stronie ...